Op weg naar Lampang

De enige planning van vandaag is om Lampang te bereiken. Dat moet niet zo moeilijk zijn omdat Lampang slechts 210 kilometer van Sukhothai verwijderd is.

Om 07.30 uur gaat de wekker, nadat we alles ingepakt hebben voor onze volgende bestemming nemen we eerst een filmpje op voor een vriendin die morgen ook op reis gaat. Aansluitend gaan we op de dames van het ontbijt af om ons eitje te scoren. We gaan na het ontbijt direct in de benen om de fietsen terug te brengen naar de receptie.

We leveren de fietsen in en ook hier gaan de medewerkers zeer grondig te werk. De fietsen worden bijzonder goed geïnspecteerd ook al zijn het in onze ogen oude fietsen die piepen en raken. Dat is te horen op het videootje wat we hier gisteren geplaatst hebben. We zeggen tegen elkaar dat zelfs het inleveren van een huurauto makkelijker gaat. Uit de controles blijkt dat we zowel de fietsen als de kamer in keurig staat weer hebben ingeleverd. We krijgen er helaas geen certificaat voor.

09.30 uur daaaaar is Peter, onze stipte chauffeur. Hij is altijd keurig op tijd. Nadat we zijn ingestapt spreekt hij zoals altijd de dagelijkse planning met ons door. Vandaag hebben wij zelf niets op het programma staan, maar Peter weet altijd nog wel ergens een verborgen tempel te vinden die we kunnen bezoeken. Dit is natuurlijk ook omdat we niet voor 14.00 uur in ons hotel in Lampang in kunnen checken. Hij stelt een groot tempelcomplex voor in de wetenschap dat wij er toch maar een half uurtje rondkijken. Zeker met de huidige temperaturen (vandaag stijgt deze verder naar 39 graden) is het geen pretje om lang buiten de airco te verblijven. Het is één uurtje rijden naar het immense tempelcomplex. Wij zitten het komende uur prima in de airco met een koel watertje en verfrissingsdoekjes binnen handbereik, ons kan dus niets gebeuren.

We komen aan bij het enorme tempelcomplex. Peter opent de deur van het busje en de warmte slaat als een klamme deken om ons heen. Ondanks deze hitte gaan we toch op een Hollands tempo door de tempel heen. Dat heeft ook te maken met het feit dat je op een gegeven moment een beetje tempelmoe wordt. Komende week staan er naast tempels ook nog andere dingen op het programma zoals een natuurwandeling, en leuke plaatsjes en markten bezoeken. We vinden het ook leuk om van tijd tot tijd een beetje te relaxen en rond te kijken in een plaatsje en ergens te zitten om het leven daar meer in ons op te nemen. Morgen komt er in elk geval nog een tempel aan bod, één die maar weinig bezocht wordt omdat deze verscholen op een berg ligt waarvoor we eerst behoorlijk moeten klimmen. Ons stevige schoeisel staat al gereed.

Nadat we weer in het busje zitten stelt Peter tempel twee voor. Voor ons hoeft het niet speciaal maar hij wil daar ook lunchen en het is tegen Lampang aan. Nou voor ons is dat natuurlijk prima. Op naar tempel nummer twee. Daar aangekomen voel ik me erg vermoeid, het lijkt alsof ik een beetje door de hitte bevangen ben. We nemen dan ook snel plaats op een plekje in de schaduw en laten het locale leven aan ons voorbij trekken. Het is een komen en gaan van Thaise mensen die hun offer komen brengen naar de tempel. Toch hangt er een serene rustige sfeer waar we in alle rust van genieten terwijl we inde schaduw zitten. Opeens is het gedaan met de rust. Er komt een groep Spanjaarden (zo’n 25 man) aan, en zoals in elke groep zit er hier ook iemand in die zich niets aantrekt van de gids en die heen rent om als eerste het perfecte plaatje te schieten. Wij aanschouwen het tafereel lachend en besluiten om weer terug naar ons busje te gaan. We banen ons bij de uitgang van de tempel een weg door alle marktkramen en bekijken de alom bekende handelswaar waar je éénmaal thuis nooit meer naar omkijkt. Peter heeft gegeten en we gaan op weg naar Lampang naar ons hotel.

Eénmaal in ons hotel krijgen we voor ieder een zogenaamde brekfast coupon uitgereikt  Glimlachend nemen we de brekfast coupon in ontvangst en nadat de receptioniste de breakfast tijden heeft doorgegeven (07.00 - 10.00) worden we verzocht onze ei keuze van morgen al door te geven. Naar alle waarschijnlijkheid is onze omelet dan om 07.00 uur al gereed. We zijn dan ook benieuwd naar het ontbijt morgen. Zodra we op de kamer komen plof ik neer en is het tijd omgeven te rusten. Vanavond gaan we na het eten nog even naar onze eerste echte avondmarkt.

Het is hier enorm druk met Thaise mensen. We zien maar één groepje van 3 buitenlandse toeristen. Ze verkopen hier werkelijk van alles. De dames kunnen hier zelfs hun nagels laten verzorgen onder een partytent. Leuk om een avondmarkt mee te maken zonder dat deze overlopen wordt door toeristen.